23 ปีบนเส้นทางความปลอดภัย: เพราะชีวิตบนท้องถนนรอไม่ได้

“ความสูญเสียบนท้องถนนไม่ใช่แค่สถิติ แต่มันคือเรื่องของชีวิตและครอบครัว” นี่คือเข็มทิศที่ผมใช้ทำงานด้านความปลอดภัยทางถนนมาตลอดระยะเวลากว่า 23 ปี

จุดเริ่มต้นเมื่อปี 2545

เส้นทางของผมในสายความปลอดภัยเริ่มต้นอย่างจริงจังในปี 2545 เมื่อผมได้เข้ามารับหน้าที่ที่ปรึกษาคณะกรรมการป้องกันอุบัติภัยแห่งชาติ สำหรับผมความปลอดภัยทางถนนไม่ใช่เรื่องของโชคชะตา ผมเชื่อว่าเราสามารถ “จัดการ” และ “วางยุทธศาสตร์” เพื่อลดความสูญเสียได้ ผมจึงริเริ่มนำกระบวนการคิดเชิงนโยบายเข้ามาจับ ปรับแก้กฎหมาย และผลักดันให้เรื่องนี้กลายเป็นวาระระดับชาติ

จากระดับท้องถิ่นสู่เวทีโลก

ตลอดสองทศวรรษที่ผ่านมา ผมไม่ได้ทำงานอยู่แค่ในห้องประชุมครับ ผมลงพื้นที่จริง ตั้งแต่การจัดตั้ง มูลนิธิประชาปลอดภัย ไปจนถึงการได้รับเกียรติให้เป็นสมาชิกคณะมนตรีในเครือข่ายสมาชิกรัฐสภาเพื่อความปลอดภัยทางถนนโลก การได้แลกเปลี่ยนยุทธศาสตร์กับผู้นำทั่วโลกทำให้ผมมั่นใจว่า มาตรฐานความปลอดภัยของไทยสามารถยกระดับให้ทัดเทียมสากลได้

ภารกิจที่ยังไม่สิ้นสุด

จนถึงปี 2569 นี้ ผมยังคงเดินหน้าต่อเนื่อง ทั้งงานวิจัยร่วมกับสถาบันพระปกเกล้าเพื่อพัฒนาตัวแบบการมีส่วนร่วมของเยาวชน เพราะผมเชื่อว่าการปลูกฝังวินัยต้องเริ่มจากรากฐาน 23 ปีที่ผ่านมาอาจดูยาวนาน แต่งานด้านความปลอดภัยไม่มีคำว่าพอครับ ตราบใดที่คนไทยยังต้องเสี่ยงชีวิตบนถนน ผมจะยังคงใช้ความรู้และประสบการณ์ทั้งหมดที่ผมมี เพื่อสร้างถนนที่ปลอดภัยให้กับลูกหลานของเราต่อไป